Een lege plek – Sophie Wester

Met ‘Moordende hitte’ wist auteur Sophie Wester mij eerder dit jaar niet compleet weg te blazen. Is haar dat wel gelukt met ‘Een lege plek’, een psychologische thriller over (on)gewenste kinderloosheid, liefde, jaloezie en heel wat morele dilemma’s?

Birgit Zilver is een succesvolle arts in haar eigen vruchtbaarheidskliniek. Wanneer haar ex-vriend Sander vraagt of ze hem en zijn vrouw Annabel wil helpen met hun kinderwens, is Birgit zo overrompeld dat ze toestemt. Kort daarna krijgt ze te maken met heftige bedreigingen en raakt ze de controle over haar leven kwijt. In een wanhopige poging om de regie weer terug te krijgen, maakt Birgit een grove inschattingsfout.

Crime Compagnie ~ februari 2o23 ~ 300 pagina’s ~ ISBN: 9789461096838  

‘Een lege plek’ van Sophie Wester gaat over Birgit Zilver, een succesvolle, alleenstaande arts met een eigen vruchtbaarheidskliniek. Ze heeft haar zaakjes op het eerste gezicht redelijk op orde, maar dat begint te wankelen als ze opeens weer oog in oog komt te staan met haar ex-geliefde Sander. In eerste instantie denkt ze dat hij de banden wil aanhalen en misschien zelfs zijn excuses komt aanbieden voor zijn acties van jaren geleden, maar niets is minder waar. Sander vraagt haar juist om een gunst: hij en zijn grote liefde Annabel hebben al van alles geprobeerd, maar lijken echt geen kinderen te kunnen krijgen. Zou Birgit hen niet kunnen helpen?

Waarom ze precies instemt, weet Birgit zelf ook niet. Toch besluit ze hen gratis en misschien niet helemaal volgens het boekje te helpen om hun droom te verwezenlijken. Dat levert natuurlijk al de nodige kopzorgen op, maar daar blijft het niet bij. Ondertussen lijkt Birgit te maken te hebben met een stalker. Iemand stuurt haar vreemde poëtische teksten en voorwerpen die je liever uit de weg gaat. De vraag is alleen: waarom? En heeft het misschien iets met het ander te maken?

Ik heb dit boek ontvangen van de uitgeverij. Dat beïnvloedt mijn mening niet.

‘Een lege plek’ – Sophie Wester

Voordat ik aan de psychologische thriller ‘Een lege plek’ van Sophie Wester begon, las ik al wat recensies. Eén woord voerde daarbij telkens de boventoon: spannend. Bijna iedereen leek tijdens het lezen op het puntje van zijn stoel te hebben gezeten en het boek zelfs in sneltreinvaart uit te hebben gelezen. Met behoorlijk wat verwachtingen begon ik er dan ook zelf aan, maar het is tijd om de pleister eraf te trekken: zo spannend vond ik dit boek helemaal niet.

En dat heeft voor een groot deel te maken met hoofdpersonage Birgit. Ik kon gewoon geen band met haar krijgen. Ze wordt gestalkt, krijgt rouwkaarten opgestuurd en gaandeweg wordt zelfs de voorkant van haar appartement volledig besmeurd met varkensbloed. Een normaal mens zou compleet over zijn toeren raken, keihard in huilen uitbarsten en er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de dader wordt gepakt. Maar juist die emoties ontbraken. Natuurlijk is ze heel even van streek, maar de echte wanhoop, het verdriet en de drang om de dader te vinden kwamen voor mij niet overtuigend over.

Geen echte focus

Wat ook niet hielp, is dat er in dit verhaal lange tijd twee verhaallijnen om de aandacht strijden. Je hebt de stalking aan de ene kant, maar die wordt eigenlijk grotendeels overschaduwd door de driehoeksverhouding tussen Birgit, haar ex Sander en zijn grote liefde Annabel. De strijd tussen Birgit en Annabel had ergens nog wel iets interessants, mede omdat je het verhaal vanuit beide perspectieven leest, maar uiteindelijk voelde dat voor mij meer als een (ietwat spannende) roman dan als een thriller. Echte spanning is namelijk lange tijd nauwelijks aanwezig.

En nee, dat is niet het enige. Sophie Wester besteedt ook nog aandacht aan iemand op Birgits werk, Birgits verstoorde band met haar moeder en zus in Denemarken én haar vader. Alles is verpakt in een toegankelijk geschreven en beeldend verhaal, maar wat mij betreft is het simpelweg te veel van het goede. Als ik de auteur dan ook een tip mag meegeven voor een volgend boek, dan zou ik zeggen: houd het iets eenvoudiger. Lezers hoeven niet voortdurend van de ene verhaallijn naar de andere te worden geslingerd. Een spannend en relatief simpel concept is soms al genoeg om de aandacht van de lezer vast te houden.

Origineel concept

Maar zoals je misschien hebt gezien, heb ik het boek uiteindelijk toch beoordeeld met drie van de vijf sterren. Die score heeft het vooral te danken aan de luchtige schrijfstijl van de auteur en het originele uitgangspunt. In deze tijd is het best lastig om nog met een vernieuwend thrillerconcept te komen, maar wat dat betreft is Sophie Wester zeker geslaagd. Ik heb zelf nog niet eerder een thriller gelezen die zich afspeelt in een vruchtbaarheidskliniek en waarin een hoofdpersonage zo voor het blok wordt gezet door haar ex-partner. Daarvoor verdient de auteur absoluut een compliment.

Conclusie

Houd je van psychologische thrillers waarin relaties en morele dilemma’s centraal staan? Dan raad ik je aan om ‘Een lege plek’ van Sophie Wester zeker een kans te geven. Mogelijk word jij wel gegrepen door de originele verhaallijnen, de interessante personages en de prettige schrijfstijl van de auteur.

Zelf had ik echter op meer gehoopt: meer actie, veel meer spanning en juist minder verhaallijnen, zodat ik echt op het puntje van mijn stoel zou belanden. Maar begrijp me niet verkeerd: daardoor ben ik zeker niet afgehaakt als het om Sophie Wester gaat. Ik ben juist benieuwd waar ze de volgende keer mee komt. Veel goede elementen zitten er in dit boek al in. Wie weet lukt het haar de volgende keer wel om mij echt van mijn sokken te blazen.

Nu ben ik eigenlijk wel benieuwd welk boek jou voor het laatst echt van je sokken heeft geblazen? Wie weet heb ik die nog niet gelezen, dus laat gauw je tips hieronder achter.