De liefdeshypothese – Ali Hazelwood

Als er één auteur al langere tijd over de tong gaat op TikTok, is het Ali Hazelwood wel. Veel mensen leken enthousiast over met name haar debuutroman ‘De liefdeshypothese’, maar ben ik het daar mee eens? In deze recensie vertel ik je er alles over.

Promovendus Olive Smith gelooft in wetenschap, niet in iets onvoorspelbaars als liefde. Maar door een misverstand met haar vriendin Anh wordt ze plotseling gedwongen een relatie te faken. In paniek kust ze de eerste man die ze tegenkomt. Deze kus veroorzaakt niet alleen een reeks irrationele gevoelens, de gekuste persoon blijkt ook Adam Carlsen te zijn: een jonge professor en de grootste laboratoriumtiran van de campus. Al snel komt Olives wetenschappelijke carrière in het gedrang en ontdekt ze dat haar eigen hart onder de loep nemen nog ingewikkelder is dan een hypothese over liefde.

The House of Books ~ 384 pagina’s ~ juni 2022 ~ ISBN: 9789044364859

Stel je even voor: je wilt je beste vriendin laten geloven dat je echt over die ene jongen heen bent en maakt haar daarom zelfs wijs dat je weer aan het daten bent. Maar dan komt ze ineens binnenlopen terwijl je gewoon aan het werk bent. Wat doe je dan? Promovendus Olive Smith twijfelt geen moment en besluit de eerste de beste man, oftewel iemand die in hetzelfde lab werkt als zij, te zoenen om alsnog geloofwaardig over te komen. Daarmee overtuigt ze misschien haar beste vriendin Anh, maar klein detail: ze vergeet even dat ook de man in kwestie een stem heeft.

Ze blijkt namelijk niemand minder dan Adam Carlsen te hebben beetgepakt, de nogal chagrijnige en vooral mensafstotende professor die in zijn carrière heel wat studenten al het leven zuur heeft gemaakt. Gek genoeg blijkt hij voor Olive een stuk aardiger. Hij stemt zelfs in met haar plan om met haar te gaan nepdaten om haar te helpen bij haar plan. Maar waarom eigenlijk? En houden deze twee het vol, vooral als er daadwerkelijk gevoelens in het spel komen?

Ik heb dit boek gekregen van de uitgeverij. Dat beïnvloedt mijn mening niet.

‘De liefdeshypothese’ – Ali Hazelwood

Als er één boek stiekem al tijden op mijn TBR stond te wachten tot ik het zou oppakken, was het wel ‘De liefdeshypothese’ van Ali Hazelwood. En eigenlijk heeft dat wel een beetje een reden: ik was bang. Het hele nepdaten vind ik altijd heerlijk in boeken, maar ik wist (puur op basis van de synopsis) niet helemaal wat ik van de hele wetenschappelijke verhaallijn van dit boek moest vinden. Ik was bang dat dit misschien iets te ingewikkeld zou worden en ik mij daardoor niet helemaal kon laten gaan.

Maar toen ik erachter kwam dat er al bijna een boekverfilming hiervan uit zou komen, besloot ik het er toch op te wagen. En spijt? Nee, daar is zeker geen sprake van. ‘De liefdeshypothese’ bevat gewoon een fijn verhaal met levensechte en unieke karakters en een verhaal om van te smullen. Olive en Adam hebben een fijne dynamiek. Ze hebben dan allebei een andere functie (promovendus vs. professor), maar ze kunnen elkaar wel aan. Ze halen zelfs het beste in elkaar naar boven en dat bracht mij dan ook meermaals een grote lach op mijn gezicht.

Ingewikkelde schrijfstijl

Het was om deze reden dan ook niet moeilijk om ze zowel te leren kennen als in mijn hart op te sluiten. Maar toch, ik zal heel eerlijk zijn, heb ik dit boek uiteindelijk toch echt maar drie sterren gegeven. Dat komt door de schrijfstijl (of lees: vertaling). In het begin kon ik al niet helemaal mijn vinger erop leggen waardoor dit kwam, maar ik merkte al wel vrij snel dat ik echt moeite moest doen om plezier te vinden in het doorlezen. Het verhaal greep me gewoon niet.

Later merkte ik wel dat een grote reden hiervan de moeilijke woorden waren die in het verhaal zijn verwerkt. Ik snapte af en toe echt helemaal niets van waar de karakters nu precies mee bezig waren of waar ze het over hadden. En dat is dan toch jammer (precies dus waar ik al bang voor was). Je kunt je dan ook niet voor de volle honderd procent geven. Wel geef ik de auteur alle complimenten voor de originele setting, de uitwerking van haar karakters en gewoon de romantiek an sich.

Conclusie

Ben je nog op zoek naar een origineel en romantisch verhaal met unieke karakters die elkaar wel aankunnen? Dan zal ik het kort houden: geef ‘De liefdeshypothese’ van Ali Hazelwood gewoon maar een kans. Ik weet bijna zeker dat ook jij gegrepen zal worden door dit verhaal, dat heel wat bekende tropes bevat: van ‘fake dating’ tot zelfs een beetje ‘grumpy vs. sunshine’. En het leukste van alles is dat met name Olive ze ook kent. Ze maakt zelfs grapjes over de ‘one bed’-trope.

Zelf heb ik dit boek uiteindelijk bekroond met drie van de vijf sterren, wat staat voor ‘Wel oké’. Ik merkte toch dat dit boek óf deze vertaling mij niet helemaal pakte en dat ik door de hoeveelheid wetenschappelijke termen soms door de bomen het bos niet meer zag. Stiekem was ik dan ook een beetje blij toen ik dit boek uit had. Maar slecht? Zo zou ik het ook niet willen noemen. De hoofdingrediënten waren top!

Staat ‘De liefdeshypothese’ al op jouw TBR of heb je het boek zelfs al gelezen? Mocht dat laatste zo zijn, hoor ik graag in de reacties je mening.