Duet met jou – Dani Atkins

Als er één boek was waar ik ontzettend naar uitkeek, dan was het toch wel ‘Duet met jou’. Vooral nadat ik ‘Versplinterd’ van Dani Atkins las. Heeft ‘Duet met jou’ mij net zo weten te raken (of misschien wel meer) dan haar debuut? Vandaag laat ik het je weten in deze recensie.

Ally en Charlotte waren ooit vrienden, maar dat is verwaterd. Charlotte is getrouwd met David, Ally’s eerste en grootste liefde, en dat heeft Ally haar nooit kunnen vergeven. Ally zelf is tegenwoordig gelukkig getrouwd met Joe, en ze voeden samen hun zoon Jake op. Maar dan treffen de twee vrouwen elkaar voor het eerst sinds jaren weer, onder de slechtst denkbare omstandigheden: in het ziekenhuis, waar David en Joe vechten voor hun leven. Een dag lijkt weinig in een mensenleven, maar voor Ally en Charlotte zal het leven in deze 24 uur onherkenbaar veranderen.

Uitgeverij De Fontein ~ 400 pagina’s ~ augustus 2017 ~ ISBN:  9789026140327 

Tien jaar geleden kwam er een einde aan de relatie van Ally en David. Ze waren elkaars jeugdliefde, maar door verscheurende jaloezie van hun huisgenoot Charlotte en non-stop ruzies kwam daar een einde aan. Ze werden allebei aan hun lot overgelaten. Inmiddels is Ally getrouwd met Joe en heeft ze samen met hem een ontzettend lief zoontje, Jake. Maar ook David is doorgegaan met zijn leven en is nu getrouwd met Charlotte. En hoe groot is de kans dat het leven van Charlotte en Ally, die ooit oppervlakkig bevriend waren, voor één nacht samenkomt op de intensive care?

Beide mannen moeten een nacht vechten voor hun leven: de één vanwege onderkoeling na een heldendaad en de ander vanwege hartproblemen door overmatig werken. Gevoelens komen bij iedereen weer naar boven, maar de grote vraag is: zal iedereen de volgende dag nog halen?

Ik heb dit boek gekregen van Hebban.nl voor mijn deelname aan de leesclub.

Geslepen diamant

Als een boek mij laat huilen, dan weet ik dat ik een geslepen diamant in handen heb. Nog nooit heeft een boek er namelijk voor gezorgd dat de tranen over mijn wangen stroomden, want zo makkelijk huil ik nooit bij boeken. Maar ‘Duet met jou’ van Dani Atkins heeft het toch voor elkaar gekregen. Nu was het niet zo dat ik non-stop aan het huilen was (en dat het voor mij dus een tranentrekker was), maar één bepaalde scène heeft mij zo weten te raken dat ik dit over een paar jaar nog weet.

 Misschien komen de tranen door een situatie dat ik nog geen halfjaar geleden heb meegemaakt en dat veel overeenkomsten heeft met het verloop van ‘Duet met jou’. Maar ook de manier waarop dit boek is geschreven laat je nadenken over de belangrijkste zaken van het menselijk bestaan. Over je eigen bestaan.

Hij had de smeekbeden van de kinderen kunnen negeren toen hij door het park liep. Hij had tegen hen kunnen zeggen dat hun hond best op eigen kracht uit het wak in het bevroren meer kon klimmen om naar de veilige oever te komen, maar toen hij de angstige blik in de ogen van het in het ijskoude water spartelende dier had gezien, had hij geweten dat hij het moest redden. Zo’n soort man was hij.

Prachtige cover

Dit boek wist vanaf het begin mijn aandacht te trekken. Niet alleen omdat ik nog niet lang voordat ik met dit boek begon ‘Versplinterd’ van Dani Atkins las. Ook dat boek maakte een diepe indruk, al besefte ik dat pas achteraf.

Bij ‘Duet met jou’ werd ik al aangetrokken door de prachtige cover. Wat een plaatje! Het is redelijk mysterieus door de twee meisjes op de voorkant die met hun ruggen naar elkaar toe zitten. Ook het kleurgebruik is echt prachtig en helemaal mijn ding. Het valt op in de boekhandel en bibliotheek, en dat is precies wat je wil als auteur én uitgeverij. En dan heb je nog geen bladzijde gelezen. Het eerste hoofdstuk pakt je namelijk meteen bij de keel. Je komt te weten waarom Joe en David in het ziekenhuis belanden en dat gun je niemand.

Tijdsprongen

De hoofdstukken van ‘Duet met jou’ zijn vrij lang en normaal houd ik daar niet zo van. Maar in dit boek stoorde ik mij daar niet aan. Dat komt doordat ze zijn opgebouwd uit subhoofdstukken. Hierin wordt niet alleen geswitcht tussen Ally en Charlotte, maar ook tussen het verleden en het heden. Hoewel dat vooral in het midden van het boek voor wat traagheid zorgde, gaf het je als lezer wel de mogelijkheid om alles te begrijpen. Waarom zijn David en Ally niet meer samen? Waar stapte Charlotte in het verhaal? En hoe heeft Ally Joe ontmoet? Allerlei vragen kwamen tijdens het lezen bij mij op.

Je leert zowel Ally als Charlotte door en door kennen. Stiekem kreeg ik een voorkeur voor Ally, maar Charlotte is zeker niet de boeman. Je gunt haar ook al het geluk en vooral niet het ongeluk dat haar nu overkomt. Tel daar nog wat leuke bijpersonages bij op, zoals Ally’s beste vriend Max en haar zoontje Jake, en je bent helemaal verkocht.

Wel moet ik toegeven dat ik de belangrijkste wending in het verhaal zag aankomen. Toch stoorde mij dat wederom totaal niet. Het deed niets af aan het verhaal, want het blijft een bijzonder boek. En het was een voorrecht dat ik opnieuw een boek van Dani Atkins mocht lezen.

Hij slaagde er echter niet in van het water te drinken, want toen hij het flesje met bevende hand naar zijn mond bracht, werd zijn borst samengeknepen door een verpletterende pijn. Het was alsof een stalen band heel strak om zijn bovenlichaam werd aangetrokken. Er dansten grijze vlekjes voor zijn ogen.

Conclusie

Dani Atkins weet met ‘Duet met jou’ opnieuw te overtuigen met een hartverscheurend boek dat misschien nog wel beter is dan zijn voorganger. De tranen stroomden niet voor niets over mijn wangen. Dat komt deels doordat het zo dicht bij mijn persoonlijke leven kwam, maar ook door de manier waarop alle personages onder bizarre omstandigheden samenkomen en hun eigen manier vinden om met de situatie om te gaan.

Je krijgt als lezer het voorrecht om je te verdiepen in het heden en het verleden van zowel Ally als Charlotte. En niet te vergeten welke rol hun mannen David en Joe in hun leven hebben of hebben gehad. Terwijl zij beiden vechten voor hun toekomst, word je als lezer meegenomen in een achtbaan vol gebeurtenissen en gevoelens. Maar de vraag is hoe iedereen hier weer uitkomt en of iedereen de volgende ochtend zal halen. Hoe dan ook: ik zou best een vervolg willen lezen.

Heb jij al eens een boek van Dani Atkins gelezen of ben je dat na deze recensie (of die van Versplinterd) nog van plan? Beide boeken hebben mijn hart gestolen en mij figuurlijk verpletterd. Laat het weten in de comments!