Recensie: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)

Maart is alweer bijna doormidden en dat terwijl ik pas mijn eerste boek van deze maand heb uitgelezen. Ik heb jullie er al kort over verteld, maar vandaag is het tijd voor de recensie van Drie Vrienden, Een Huis (en een klusjesman), geschreven door Astrid Harrewijn.

RIMG1489Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent. Zoals je veilige vaste baan, je huis in Limburg en het vooruitzicht van een bruiloft inruilen voor een tijdelijke baan bij het Van Gogh Museum in Amsterdam. Noor doet het wél, tot verdriet van haar ouders en haar vriend. Ze betrekt samen met haar jongere zusje Kiki en studievriend Joost een verwaarloosd pandje aan de Herengracht.

Kiki is bewust single, het zwarte schaap van de familie en ziet de wereld als haar speeltuin. Ze werkt voor Jeff Koons en brengt zijn spraakmakende tentoonstelling naar het Stedelijk. Joost, een vriendelijke maar ietwat stoffige vrijgezel, werkt als adviseur bij het Rijksmuseum. Noor, Kiki en Joost delen lief, leed en de voordeur met elkaar en kennen maar één harde regel: thuis wordt er niet gesproken over het werk op het Museumplein. Terwijl het huis een verbouwing ondergaat ontdekt Noor zichzelf, de waarde van vriendschap, en een groot schandaal in de kunstwereld. Kortom: ze ontdekt het leven.

Noor heeft alles opgegeven om haar geluk te gaan vinden in Amsterdam. Dit tegen beter weten in van haar vriend en haar ouders, die het liefst zo snel mogelijk kleinkinderen zien verschijnen. Noor is hier nog helemaal niet klaar voor en daarom heeft ze afgesproken met haar vriend (voorafgaand aan het verhaal) om maximaal twee jaar zichzelf te gaan vinden in Amsterdam. In het weekend probeert ze wel naar haar geboorteplaats Itteren terug te keren, maar of dit zo’n succes is moet nog blijken. 

Door haar oude studiegenoot Joost, die ze toevallig na jaren weer eens tegen komt in een café, kan ze haar intrek nemen op de Herengracht 86. In dit huis is tevens een plek voor haar jongere zusje Kiki, die al jaren van haar vrije leven geniet met al haar mannen in Amsterdam. Af en toe zien we ook klusjesman Gijs (en niet Thijs, zoals Kiki hem altijd noemt) verschijnen, die de verbouwing op zijn rekening neemt.

Geluk is geen keuze. Geluk is niet maakbaar, ook al doen we krampachtige pogingen om het te grijpen. Geluk is een vluchtig moment. Het komt en het gaat.

Terwijl Noors vriend Ewald er met een flut-excuus vanaf komt, krijgt ze hulp van haar collega en goede vriend Tim Treurniet om te gaan verhuizen. Bijna alle personages (die zich in Amsterdam of het buitenland bevinden) hebben één gemeenschappelijke overeenkomst, namelijk een baan in de kunstwereld. Zo ook Tim, die al bijna vijf jaar bezig is met zijn paper bij het Stedelijke Museum. Joost en Kiki werken beiden verder ergens anders, dus thuis in Amsterdam wordt er niet over werk gesproken. Als Noor echter is op het spoor komt, moet ze dat ook helemaal alleen op zien te lossen. Een lastige route, maar het is prachtig om te zien hoe Noor zich zelfstandig ontwikkelt op persoonlijk- en werkgebied.

Mijn mening

Drie Vrienden, Een huis (en een klusjesman) is een lekker luchtig verhaal. Hoewel het boek geen grote aantrekkingskracht heeft op het begin, ga je de personages toch als vrienden zien. Middenin het boek gebeurt er iets waardoor de nieuwsgierigheid naar het einde alleen maar meer wordt. Vanaf dan gaat het lezen een stuk sneller en is het boek bijna niet meer weg te leggen (behalve als je ogen eindelijk dichtvallen). Voor je het weet zijn de verhaallijnen van Noor, Kiki en Joost ten einde. Hoewel dat maar voor even is, want Astrid Harrewijn is al bezig is met een vervolg, maar dan vanuit het oogpunt van Joost.

Stel dat je negentig wordt. Grijze krulletjes, kunstgebit, hangende borsten in een bloemetjesjurk, incontinent. Denk je dat het dan ook maar één moment belangrijk is dat je vandaag anderhalf uur te laat was? Heb je iets nuttigs gedaan in die negentig minuten? Dat is pas van belang.

Met iets wat onrealistische relaties onderling, zoals Ewald en Noor of Noor met haar moeder, is het soms lastig om je volledig in te kunnen leven in hoofdpersonage Noor. De verwachtingen die haar moeder en haar vriend Ewald hebben, zijn hoog en daar werd de relatie niet beter onderling niet beter van. Persoonlijk stoorde ik mij aan de moeder en haar vriend Ewald en normaal doe ik dat eigenlijk nooit. Op sommige punten was Noors leven realistisch, maar haar keuzes zijn gewoon niet altijd eenvoudig te begrijpen. Daarnaast miste er diepgang in stukken en blijven er achteraf nog vragen achter, die niet zijn beantwoord in het verhaal.

Meulenhoff Boekerij ~ 299 pagina’s ~ februari 2016 ~ ISBN: 9789402305692 

Conclusie

Astrid Harrewijn heeft een boek geschreven dat lekker luchtig is en prima voor tussendoor. In het verloop van het verhaal leer je nog eens iets over (roof)kunst en vooral over het hebben of vinden van geluk en liefde. Hoewel ik zeker niet heel positief ben, is dit boek met zijn humor en drama zeker wel verrassend en vermakend.

Welk boek ben jij momenteel aan het lezen?

 


4 Comments

  • Story addict

    maart 13, 2016

    Ik ben op dit moment bezig met “Het meisje in de trein” (Ofja, de Engelse variant). Dit lijkt me inderdaad een lekker boek voor tussendoor. Heb er enthousiaste recensies over gelezen en de schrijfstijl is lekker luchtig.
    Story addict onlangs geplaatst…[Recensie] Lieveling – Kim van KootenMy Profile

    Reply
    • Judith Regeling

      maart 14, 2016

      Precies! Het meisje in de trein is zeker ook een prachtig boek, waar ik van genoten heb. Ben benieuwd naar jouw mening.

      Reply
  • Edriënne

    maart 13, 2016

    Ik ben bezig met De Vijfde Golf, die neem ik mee in de trein om te lezen. Jammer dat je niet heel positief bent, wie weet bij het vervolg?
    Edriënne onlangs geplaatst…Literatuurheldinnen op Internationale VrouwendagMy Profile

    Reply
    • Judith Regeling

      maart 14, 2016

      Je begrijpt mij denk ik niet helemaal goed: Ik ben zeker wel positief, maar er zijn gewoon dingen die mensen qua uitwerking niet klopte en zo stoorde ik mij aan de moeder & Ewald, terwijl ik dat normaal nooit doe. Als dit de bedoeling is geweest van Astrid heeft ze het juist goed gedaan (net zoals je je stoort aan een karakter van een serie). Dus lekker boek voor tussendoor (en dan zou ik ‘m ook zeker aanraden), maar mijn verwachtingen waren hoger.

      Reply

Geef een reactie

CommentLuv badge