Browse Tag

De vijfde brief

De vijfde brief – Nicola Moriarty

Vandaag recenseer ik voor het eerst een boek van een zusje Moriarty. Het boek De vijfde brief van Nicola Moriarty is vaak voorbij gekomen via social media, maar de vraag is natuurlijk: wat vond ik ervan? Je leest het vandaag in deze recensie.

De vijfde briefAl op de middelbare school waren Joni, Deb, Eden en Trina de beste vriendinnen. Ze deelden altijd alles – roddels, verliefdheden, geheimen. Maar sindsdien zijn hun levens elk een eigen richting op gegaan, en zelfs hun jaarlijkse weekje weg met z’n vieren voelt steeds meer als een verplichting. Dit jaar heeft Joni een plan: eindelijk weer eens écht naar elkaar luisteren. Elk van hen schrijft een brief, met daarin een geheim dat ze nog nooit met elkaar gedeeld hebben. De uitkomst maakt pijnlijk duidelijk dat ze elkaar lang niet zo goed kenden als ze dachten. Dan ontdekt Joni een vijfde brief, een brief waarin een van hen vertelt hoezeer ze een van haar vriendinnen háát om iets wat jaren geleden is gebeurd, en hoe vaak ze op het punt heeft gestaan haar iets aan te doen. Wie van hen heeft dit geschreven? En wie kan Joni nog vertrouwen?

Uitgeverij De Fontein ~ september 2017 ~ 304 pagina’s ~ ISBN: 9789026143298

Joni, Deb, Eden en Trina zijn al vanaf de middelbare school de beste vriendinnen. Ze deelden ooit al hun geheimen, waren er voor elkaar op hun dieptepunten en vierden hun hoogtepunten. Maar die tijd lijkt langzaam voorbij te gaan. De kinderen van Deb, Eden en Trina zijn nu het centrale punt in hun leven. Joni, die nog altijd kinderloos is maar wel getrouwd, wil daar verandering in brengen en plant het jaarlijkse uitje. Daar is echter iets gebeurd dat het daglicht misschien wel niet kan verdragen. Ze doet immers niet voor niets een maand later haar verhaal bij een pastoor. Als ze namelijk tijdens de trip op een avond besluiten – na het nemen van een joint – anoniem hun diepste geheimen op te schrijven, blijkt er iemand hatelijke gevoelens te hebben. Deze brief had nooit naar buiten mogen komen, maar toch vindt Joni deze beruchte vijfde brief. Vanaf dat moment kan ze het ook niet loslaten en moet ze erachter zien te komen wie de schrijver is en wie het mogelijke slachtoffer kan worden. Maar die vraag is nog zo makkelijk niet, ook al lijken de hints dat wel.

Ik heb dit boek gekregen van de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.

Keep Reading

Bookhaul september 2017

Het einde van september is alweer in zicht en dat betekent dat ik weer de balans op kan maken. Welke boeken ontving ik deze maand? Dat lees je in deze bookhaul. Ik kan alvast verklappen dat het er behoorlijk wat zijn, dus dat betekent niet alleen maar meer recensie de aankomende maand, maar ook een goedgevulde blogpost. Kijk snel verder.

Voordat ik begin wil ik eerst alle uitgeverijen bedanken die mij een recensie-exemplaar hebben opgestuurd in ruil voor mijn eerlijke mening. <3 Dit zal mijn mening ten opzichte dit boek niet veranderen. Als ik een boek niets vindt, durf ik dat ook te zeggen. Maar nu op naar de boeken die ik in september mocht toevoegen aan mijn boekenplank. 

Zeik niet zo

Zeik niet zoOver millennials wordt van alles gezegd. We zouden maar verwend zijn. Niet kunnen omgaan met ook maar de kleinste tegenslag. Uber te laat? Huilen. Geen vast contract? Nog meer huilen. Dus gaan we onszelf maar zoeken in Azië, met geld van papa en mama.

Toch? Helemaal niet, zeggen journalisten en medemillennials Anouk Kemper, Suzette Hermsen en Lianne Marije Sanders. Zij herkennen hun generatie niet in het aanstellerige beeld dat alsmaar wordt geschetst. Het leven van de millennial is namelijk niet zo ingewikkeld. Sterker nog, dat leven is soms gewoon saai (afvalstoffenheffingbelasting betalen), soms buitengewoon pijnlijk (dood en ander verlies), zo nu en dan fantastisch (seks, vakantie, drugs!), maar meestal gewoon prima (op tijd wakker worden, niemand beledigen).

Uitgeverij Brandt ~ 272 pagina’s ~ augustus 2017 ~ ISBN: 9789492037640 

Het eerste boek dat ik deze maand ontving, was Zeik niet zo van Lianne Marije Sanders, Anouk Kemper en Suzette Hermsen. En de recensie van dit boek staat inmiddels al op mijn blog. Ik vond het herkenbaar, grappig en soms zelfs ontroerend. Het leest alsof je dagboeken voor je hebt van drie vriendinnen die over van alles en nog wat praten. Het is lang geleden dat ik een boek binnen het non fictie-genre heb gerecenseerd en gelezen, maar het smaakte zeker naar meer. Lees hier mijn recensie. 

Keep Reading